شروع ماه محرم و مدح و مرثیۀ سیدالشهدا علیهالسلام
سـلام مـاه مـحـرم! سـلام مـاه حـسـیـن! نـوشـتـهانـد مـرا سـائـل نـگـاه حـسـیــن هزار شکر که هـستـیم در پـنـاه حـسـین نشـسـتـهام که بـسوزم ز سـوز آه حسین سلام ما به شهی که ز صدر زین افـتاد بلـنـدمـرتـبه عـرشی که بر زمـین افـتاد نیامـدم به حـسیـنـیهاش به شـوق ثـواب رساندم عرض سلامی به محض دیدن آب هزار مرتبه شستم دهان به مشک و گلاب دو بیت روضه بخوانم برای طفل رباب «ز ضرب تیر چنان دست و پای خود گم کرد که خواست گریه کند در عوض تبسم کرد» سلام ما به حـسـین و کـتـیـبه و عـلـمش به استکان و به چایاش، به آن بساط غمش سـلام ما به جـگـر پـارههای محـتـرمش سـلام مـا به عـلـیهـای درهـم حـرمـش که هـر دو خـیـمـه رسـیـدنـد با اگـر اما یکی به روی عـبـا و یکی به زیر عـبـا سلام ما به حـسین و عـقـیله خـواهـر او که خـوانـد خـطـبه کـنـار سر مطهـر او سـلام ما به حـیـا و به صبـر هـمـسر او گرفت بوسۀ تلخی به زحـمت از سر او سلام ما به سـری که به این و آن دادنـد که حـق دخـتـر او را به خـیزران دادند |